404 Files Not Found

Medyo nabother ako sa nakita ko. O talagang may inaasahan lang ako. Okay, nevermind. May ipapakita nalang ako sa'yo tapos tingnan mo kung malinaw pa nga talaga ang mata ko/madilim lang talaga ang PC namin/hindi na ako makarecognize ng mga kulay.

"Okay, tingnan niyong mabuti ang mga baller niya. Nung una kong tingin, kala ko violet, orange at white. Pasensya na colorblind. Pero mukhang black, orange at gray ata siya."


"..and hey beybie, it's not bad for a comparison. Wahaha. Puwede na, puwede na!

Kanina, nagpunta ako sa Recto para bumili ng libro. At kahit paano, nakabili naman ako. Yun nga lang, walang Cost Accounting 1 ni Guerrero. Sayang talaga. Meron yung 2 kaso, ano namang gagawin ko dun as of now? Sobrang advance reading na ang gagawin ko nun, ang OA. Ahaha. At sobrang in demand yung mga Accounting books dahil kada tanong ko, ubos na daw yung kailangan ko. At may Kuya na binili na yung 2 dahil sabi ko hindi ko kukunin. Ayun, nauwi ako sa P3 ni Valix at Advance Accounting ni Guerrero. At least may nabili.

I did it in record time. Mula 12.40 pm hanggang 4pm. Mula dito sa Lagro, Quezon City, hanggang Recto, balikan. Wahaha. Feeling ko, mabilis na ako nun. At sobrang overwhelming ang mga 'illegal' sellers ng mga libro. I love them. Ang dami dami nila. At very accomodating pa sila. Wahaha.

Okay, yun lang sa ngayon. Naglaba nanaman pala ako kanina. At naubos na lahat ng labahin! Bye.

MOOD:

"Internet load lang talaga ang nakuha ko, pero puwede na!"

Okay, gusto ko lang ulit magpost. Wala naman talagang kinalaman ang title sa ipopost ko, pero totoong my belly is fat. Nyahaha. 6 na tulog nalang, first day of classes nanaman, at sobrang naeexcite na ako. At malapit na ang HBP. Teka, November 2008 ba yun o 2009? Grabe, hindi ko na alam kung kelan, nakakahiya. Ahaha. Pero I've seen the behind-the-scenes, at in fairness, ang ganda ni Helen McCroy ba yun as Narcissa Malfoy. Ahaha.

Nagyon ko lang gagawin ito, dahil wala akong masyadong maidadaldal. Nakakatuwa dahil kani-kanina ko lang naisip kumuha ng mga litrato, para magkuwento sa lahat ng ginawa ko ngayon araw-well, hanggang kanina. Okay, mag-uumpisa na ako.

"Okay, ganyan kadami ang nilabhan ko kaninang umaga. Para naman may silbi ako sa aming kabahayan."


"Ah, great brother. After ng isang araw na pag-gagameboy, heto ang isa pa niyang hobby."


"Dahil kulang sa lighting, hindi ko maysadong maipakita na chinacharge nanaman ang bayaning gameboy
na ito. Peo yun na nga yun-for the 2nd time during the day."


"Nanonood sila dyan ng National Treasure. Habit na sa amin na magmarathon sa panonood ng TV
tuwing hapon."


"Gusto ko lang sabihin na ang mahal ng isang pack [10 pieces] nung Bear Brand Cereal Drink.
Pero kailangan kong makuntento sa ganyan ganyan lang sa ngayon."


"Gusto ko sanang ipakita kung ano ang mga nakasulat dyan pero kailangan ko talagang iresize ang litrato.
Pero ang sigurado, hindi ko siya maintindihan kanina pa."


"Bigla nalang umulan ng malakas kanina at sobrang buti nalang at naisilong ko na ang mga sinampay!"


"Si Hotdog Buddie No. 1,"


"..at si Hotdog Buddy No. 2."


"From right: Yung white, ONE against poverty, yung orange, gaya gaya kay DC, yung violet, hindi ko alam.
Sabi ni Jill, royalty daw. And I remember, I'm the Empress. Wahaha."


"Ayan ang posing, kapag nagpapacute at nangangati."


"..and finally, the King of the Jungle. Nyahaha."

Maraming salamat sa pagtingin at pagbabasa sa mga walang kuwentang caption. Ahaha. Sa susunod nalang ulit!


"Get ready for HBP!"

MOOD:

"Feeling."

Sabi ko sa sarili ko, pamula bukas, susubukan kong baguhin ang body clock ko. Para maiba naman ang takbo ng mga bagay bagay at para naman mag-isip ako kung ano ang dapat kong gagawin. [Sa araw araw nalang kasi na pare-parehong 'Gising. Kain. Toothbrush. Ligo. Tulog. Nood TV. etc, pakiramdam ko hindi na nagfufunction ang isip ko dahil parang alam ko na kung anong gagawin ko pagkatapos nito, niyan. In a nutshell, para na akong zombie.] Recently nga-well, simula nung Sabado, 12 am onwards na ako natutulog/nakakatulog/pinipilit makatulog. [Hindi ko kasi pinalampas ang marathon ng AI 7 replays sa QTV. Nyahaha.] At nung Lunes, inantay ko talagang maghating gabi para sa libreng internet usage. Ahaha. At inabot na ako ng 4 am kakahanap at kakatingin sa mga litrato ni David Cook. Yay.

Okay, balik tayo, nawawala nanaman ako. So, ang isang araw ay mag-uumpisa ng 12 am. At naisip ko na gusto ko sanang mag-aral ng advance ng P3. Kung di ako magkakamali, yun yung mga natirang topics sa PA1 na hindi namin na-discuss. [At sana yun nga] Wala lang, pakiramdam ko kasi, sobrang dami kalawang na yung kalalimlaliman at kasuluksulukan ng utak ko pagdating sa Accounting. At para naman may ideya ako kahit kaunti sa [kahit] isang subject lang. [OMG. Do I now sound GC?] Kamusta naman, 6 na Accounting yun, yung isa, araw-araw, yung isa twice a week, yung 4, once a week pero three hours each-paano ko kaya iintindihin lahat ng lessons dun kapag, say, may mga quiz buong linggo? At 8pm na ako makakauwi sa bahay? At mahal ko ang pagtulog? [Nyahaha.] Kailangan na ng bagong study schedule. [Actually, kailangan NA ng study schedule. Never, ever ako nagkaroon ng matinong study schedule pramise. Napakatamad kong bata. You have been warned.]

Kung kakayanin ng pinagsanib puwersa ng Ego at Tulog Repelant ko, magbabasa[tapos susubukang intindihin 100 times over] ko ang P3 topics pamula 12 am - 5 am. [50% chance na magagawa ko ito kapag naubos na ang internet load namin.] Tapos, matutulog ako ng 5.30. Gigising ng mga 9 am. [Sa bahay, uber late na ng 9. Regularly, 8 dapat kami nagigising AT bumabangon. Minsan kasi, in my case, gising na ako ng 7, babangon ako ng 9. Nyahaha.] Tapos kakain ng Bear Brand Cereal Drink. [May susubukan din kasi ako-kung kakayanin ko ang isa sa mga payo ni Lolo.] Tapos maliligo. Tapos manonood ng TV. Tapos kakain ng tanghalian. Tapos paiiralin ang ka-OChan,  [i.e., [For the nth time, aayusin ang mga gamit at titingnan nang paulit ulit kung talagang maayos na ito. Same sa rack ng sapatos, libro, etc. etc.]]  Matutulog [optional], maglalakad sa labas ng bahay, magmimiryenda [optional ulit], manonood ng TV, kakain ng hapunan, at magbabasa na ulit.

Parang feeling ko wala ring kuwenta. Ahaha. Parang tulad din ng dati pero ngayon, may 'magbabasa' na. Puwede ring one of the days maglalaba, magwawalis, magmomop ng sahig at *insertotherhouseholdchorehere*. Gabi gabi din pala ako naghuhugas ng pinggan. Pero susubukan ko padin, para pag nasanay edi successful ako. Nyahaha.

Sa pasukan, kailangan ko na daw ayusin sabi ni Mama. Wahaha. Talagang ayaw niya sa mga pinaggagagawa kong Katamaran related. Mataas ang GWA ko nung nakaraang semestre-at sayang nga hindi ako nakapagapply as US. Kahit sana partial scholarship lang, okay na, mga 150php din ang dagdag makukupit [hala?] ko nun, may pangkain at pangsine na kami ni Tina-chan sa SMF. Anyway, wala na akong magagawa. Sana posible pang maabot ang mga ganung GWA this sem, dahil out of pride and respect, gusto kong grumaduate with Laude.

Dahil 3 times a week, 10.30-6pm ang klase ko, 3 times a week ding 8pm na ang dating ko sa bahay. Ang game plan, pagdating sa bahay, pahinga ng mga 2-3 hours, tapos aral na. Tapos matatapos na ako the next day ng mga 5 am para makatulog pa ako. Kapag walang test/homework, aalis ako ng bahay ng 8.30-9 am. Okay na yun, dibaleng malate ng kaunti, lagi nalang akong maaga dati pa. [Well, depende kung terror ang prof sa CA.] Kapag may test/homework, mga 8-8.30 ako aalis para pagdating sa room eh, makakopya pa. [Nyahaha!] Ganun talaga, hindi ako confident sa madalas joke kong mga sagot.

Feeling ko at this point, these all sound ambitious. Ahaha. Kaya titigil na ako sa self-centered na entry na ito. Natutuwa ako at sinisipag akong mag-update kasi pakiramdam ko, maaabanduna ko nanaman itong account na ito sa pasukan. [Puwera nalang kung may mga happening na ako nanaman ang unofficial photographer/paparazzo.] Tsaka mag-aaral na ulit akong magsulat sa Ingles. Para naman hindi nakakahiya-grabe, parang lahat ng blog na binabasa ko recently nakasulat sa Ingles, i'm so awed. [Mico, tutor naman. Lend your vocabularies, Simon C. Ahaha.]

Read you in the next entry.


"Ahahay. May Nagtext."

MOOD:

"I don't get it."

Finally, isang maayo na entry after a light year nang panonood ng AI 7 replays. Sobra, nakakapagod din palang manood ng TV pamula 11 am-12 am the next day. At nakatutok lang kami sa isang channel-well, occasionally, titingin sa ibang channel. [Napanood ko yung New York Fashion Week Review chuba sa ETC, pati yung replay, at type ko ang mga gawa ni Michael Kors ba yun?] Ibang klase ang QTV, kinalimutan nila lahat ng show nila para sa replays-and I love them this week.

Tapos na ang enrollment. At nakuha ko nadine ang registration card ko lately. 3-17, ladies and gentlemen. Part of me says it's my fault kung bakit we got the lowest section [numerically], dahil hindi ako nagising ng maaga at nakapasok ng 5.30 am para mareserve ang 10. Pero narealize ko din na siguro, talagang hindi para sa amin ang section na yun. [Kasi, madami rin pala ang may gusto dun-at umabot sa puntong inapela yun sa 'korte' dahil kesyo ganyan ganito-whatever.] Pero OK nadine, dahil maayos ang schedule. 10 am-4.30/6 pm, para maiba naman. Ang isa pang nakakaloka, mukhang maraming terror ang mapupunta sa amin-di ko alam kung bakit. Makapal na ang mukha ko, pero matatalino ang mga kaklase ko. I mean, kahit last section kami, hindi kami patapon. [Mwahaha.] Totoo naman yun. Matitiyaga ang mga tao, [kahit sa pangongopya, nyahaha.] at tulungan kung tulungan. Okay, okay, masaya na ako sa 3-17, i think everything happened para masubukan kong baguhin ang biological clock ko.

Hindi ko alam kung may problema padin ako sa college groupies ko. Well, kay Tina-chan, mukhang wala na. That girl, she's exceptional-very well rounded as a student, very nice, amazingly knowledgeable. Siguro minsan may mga misunderstandings, pero hindi ko matake na hindi siya lapitan. Siguro sa kanilang anim, siya yung kavibe ko sa ilang mga bagay na parang talagang siya lang yung makakausap ko about ganito ganyan-basta ganun. And she's very understanding. Siguro nga, hindi lang siya expressive sa malalalim na emosyon, pero she's ready to forget everything kung ikaw sa sarili mo, handa ka ding gawin yun. Isa rin siya sa Kanila na nakakaalam sa maraming maraming kadaldalan ko sa buhay. Wahaha. Kasi pag nag-uusap kami, parang information overload. Andami kong nalalaman sa kanya, and I hope madami din siyang nalalaman ko. [Kahit 90% dun eh chismis. Nyay.]

Okay, why am I typing all this? Ahaha. My paranoia kills the hell out of everything. Kagabi, napanaginipan ko ang first day of classes-at humiwalay na ako sa Kanila. I mean, talagang nakaupo ako sa ibang part ng room, and we were habing Cost Accounting. Kinakausap ko padin naman sila as an individual pero hindi na ako sumasama sa kanila. I was seated at the back, at in fairness, naiintindihan ko daw yung lessons. Mwahaha.

 Kay Josephine, I'm not sure. Well, recently. Last last week nakatext ko pa siya at alam ko she's one of them na makakasundo ko kaagad kahit sa text lang. Pero naman kasi, isang linggo akong nagtetext, di naman nagrereply. Kaya malay ko bang pupunta pala siya recently. At hindi man ako naantay. I don't know of any reason kung bakit kailangan niyang magmadali, pero mukhang yun nga. [Alam kong hindi niyo ako maintindihan, pero wag niyo nalang intindihin. Ahaha.] Kinakabahan ako dahil she's the closest She. Para ko na kasi siyang Ate [literally and figuratively] kaya parang ang akward naman kung hindi ko siya papansinin sa first day because of my pathetic presumption.

Speaking of first day, feel ko talagang magpalate. Yung tipong 10.30 na ako dadating. Ang saya nun pag magsasabay pa kami ng dating ng Professor. Mwahaha. VIP? Hindi naman. Lagi nalang kasi akong maaga. Eh wala din namang gagawin, magdadaldalan lang. Kaya sabi ko kay Ate Tina, isave nalang niya ako ng upuan. Ahaha. Kung wala akong upuan pagdating ko, kahit sino nalang tatabihan ko. Nyay.

Naalala ko tuloy yung sabi ni Mico na magpakaemo daw kami this sem. Well, naisip ko na parang masaya nga yun, dahil hindi naman daw kami maglalaslas. Pero naisip ko din na baka mamatay ako pag ginawa namin yun. Ang hirap kaya kapag nasa stage ka ng kadramahan-nakakadepress talaga. Lucky for me, nakakaisip ako ng mga nakakatuwang bagay para makaalis sa stage na yun. Eh tapos pa, 6 na Accounting subject ang nasa course outline namin ngayon, 1 Law, making that 7 major subjects, 7 departmentals, uber nosebleed. Mamamatay talaga ako kapag pinagsabay ko ang Emo at Accounting. Sabi ko nga kay Erika, dapat mas maging masaya ang mga tao at kalimutan ang ibang problema sa buhay kapag nasa eskuwela dahil nakakaloka ang mga subjects. Ahaha. At madaming madaming anti-depressant. [Not to mention, mga 10 plastic drums, at sangkatutak na roll ng tissue. Ahaha.]

Mukhang wala akong pakialam kay Stress-eh kasi sanay na kami sa kanya, kasama pa madalas si Cram. Ang importante ngayon eh malakas na sense ng positivism at rally against Depression. Kasi kakayanin naman ang mga subjects, technically.

Okay, nawala na ako. Ahaha. At ayoko ng ituloy. Baka kung anu-ano pa ang maitaype ko. Excited na akong mag First Day. [Nasabi ko na ata ito sa isa kong post.] Excited na kasi akong makakuha ng mga libro kahit hindi pa nababayaran-isa sa mga bagay na ikinatuwa ko sa PUPCoA. The books are given in advance [sa Accounting subjects lang naman. Eh since, Accounting majors na kami, [[EHEM!]] lahat yun.] at magaalot ang mga Professor ng isa-dalawang linggo para bayaran mo yun. Well, depende sa Prof-kasi si Sir Baguino, kahit hanggang after midterm ka pa magbayad, OK lang sa kanya-basta magbayad ka.

Gawd, what's this ranting all about? Hindi ko din alam. Ang dami ko pa sana sasabihin pero nakalimutan ko na yung ibang hindi ko natype dito. Kaya sa susunod nalang ulit.


"You're slooow, Nadine."

MOOD:

"Medyo nakahinga narin ako."

Okay, gusto ko lang gawing title ang isang (hopefully) will-finally-be real event. Gusto ko lang ding magpakafeeling maaga sa balita kuno. Sobrang kagulat-gulat na at 25, wala pa siyang girlfriend. (o girlfriend ulit. In that case, siguro yuber nagsisisi na yung mga naging ex- niya dahil nakipagbreak-up pa sila sa currently Hot Pappah ng Idol.) O kung wala pa siyang naging girlfriend ever, siguro dahil hindi pa naman kasi siya full-pledged DDG dati (naguwapuhan lang ako talaga sa kanya umpisa nung Mariah week). Sabi nga ni Mama, bagay sa kanya yung mga bigote niya. Ahaha.

Tama na ang kalandian, masyadong ng sumusobra. Ahaha. Pero teka, nung week na umalis si Kristy Lee, napansin ko na puwedeng bagay sila. Mukha kasing kapre yung boyfriend ni Kristy compared sa (sobrang nakakahimatay na kapogee-an) na si David. Tapos, inassume ko pa na para kay Kristy yung version ni DC ng Always Be My Baby.

Tama na. TAMA NA. Ahaha. Lately, sobrang nababagot na ako dito sa bahay. Wala nang ginawang iba kundi: matulog at gumising, kumain, maglipat ng channel, mag-abang ng 'something' sa commercial at mag-antay ng American Idol at (this past few nights lang ulit) ng PBB Teen. Inaasam ko din palang mapiling aayusan sa Tim Gunn's Guide To Style. At makabili ng Slender Shaper.

Kahapon, nagkaroon ako ng weird feeling na gusto kong pumuntang Recto. Dahil gusto at kailangan kong bumili ng libro. Magkaiba yung gusto kong bilhin at kailangan kong bilhin. Yung gusto kong bilhin ay (naku, baka itakwil niyo ako pag nabasa niyo kung ano) Cost Accounting at Advance P1 na mga libro. Hala, di ko talaga alam kung ano yung malalim na rason, pero yung mababaw na rason siguro ay simply dahil gusto kong bumili. Wahaha. Yung kailangan kong bilhin ay para sa isang kaibigan na mahilig magbasa. (teka, mahilig ka magbasa di ba? pero sorry, hindi ikaw yun.) Kasi kaarawan niya nung nakaraang araw kaya ayun. Ang malaking problema ko dun sa latter eh, di ko alam kung saang lupalop ng Recto ko kailangang magpunta para sa mga fiction books.

Kahapon, heavy ang merienda namin. May cake, pizza, ice cream, pansit at shark's fin. Okay, medyo kakaiba yung line-up pero pramise, nakakaBusog. Wala lang. Gusto ko lang i-share dahil hanggang ngayon (na tinatype ko ito, at probably hanggang maipost ko ito) busog padin ako.

Excited na ako mag first day of classes. Take note, first day lang. Pag second day onwards, ayoko na. Iba kasi talaga ang feeling pag first day. Parang pagkatapos ng ilang linggo mong nakatulala lang sa kisame ng bahay niyo (that's my case dahil wala akong summer classes-buti ka pa meron), eh tatahakin mo nanaman ang Commonwealth, makikisiksik ka nanaman sa Traffic sa Timog (yung tapat ng GMA, dun sa paliko. Grabe talaga ang traffic dun. Magstrike man o magstrike man ang sambayanang Edsa, di talaga mawawalan ng traffic dun.), sasakay ka nanaman sa kaiingay na jeep ng Marikina-Stop n Shop (akala ko ba kinompiska na yung mga maiingay na radyo, eh bakit nung huli kong sakay, pakiramdam ko natanggal nanaman yung isang part ng eardrum ko), at maglalakad ng pagkahaba-haba sa Teresa St papuntang classroom sa 5th floor. Ang sayang exercise - talagang pawisan ka sa unang klase.

Yung Freedom Park ng PUPSM (Polytechnic University of the Philippines-Sta. Mesa) ay kahawig talaga ng Manila Bay - minus the Bay. Tapos tapos na ata yung bahay ni Mabini malapit dun sa dating Catwalk. Nagtataka nga ako eh. Kung si Mabini ang resident bayani ng PUP, bakit si Rizal padin ang bayaning pinaspasan namin? Bakit di si Mabini - mas madali sana yun, kasi siguro, di masyadong komplikado yung buhay niya. Wala siguro siyang masyadong love life, di naman siguro siya masyadong nakapagtravel (dahil mahirap yun sa kalagayan niya) etc etc. Edi sana mas kakaunti lang yung mememorize-in namin - hala?

Nagbabasa ka pa din? Wow, ilabu. Kahit pakiramdam ko wala ng sense yung mga sinasabi ko at puro type nalang ako ng kung anu-ano, nagbabasa ka padin.

Okay, hanggang dito nalang muna. Till next entry. (kelan kaya yun?)


"<3 me." :)

MOOD:

"Arrrrrggh!"

-Parang maganda din yung pagkakanta ni DC sa Living On A Prayer ni Bon Jovi. Ahaha. Wala lang. Wala akong maisip na introduction eh.

-PUMASA KAMI SA SQE! Ahaha. Ang saya saya. Pero di na ako ganun kaenthusiastic para sa sarili ko - kasi alam ko namang papasa ako. Wahaha, ang yabang? Hindi, totoo talaga. Marami kasing moral support. Ahaha. Tama na nga, ang laki na ng ulo ko.

-Minsan para akong ewan. Hindi ko maintindihan yung sarili ko - parang gusto din niya ng katulad ko. Eh saan naman ako makakakita ng katulad ko? Ahaha, tunog mayabang nanaman ba? Sorry. Minsan gusto ko maging VIP. Pero hindi naman puwede, kasi mas gusto ko na VIP lahat ng tao sa paligid ko - and i'll treat them all like one.

-Siguro emo lang ako. Pero hindi ako naglalaslas. Ahaha. At lalong wala akong bangs. Pero minsan, nadodomina ng emotional side ng pagkatao ko ang mood ko.

MOOD:

"Ayoko na!!"

-Yang Monday na yan eh bukas, MAY 12, 2008. Bukas na kasi yung results - at confirmed na yun. Lahat ng puwedeng maramdaman ng isang taong constipated nararamdaman ko na ata habang tinatype ko ito. Siguro wala akong matinong maipopost sa blog na ito hanggang malaman ko na 3rd year na ako at nakapagenroll na ako at pasukan nalang ang inaantay ko. Ahaha.

-Pakiramdam ko, hindi ako matatanggap ng JPIA Junior VP - dahil sa napakaraming bagay. Sinabi ko sa kanila ang totoo, na hindi ako interesado masyado, at ginawa ko lang yun basically para hindi mapahiya yung nagrekomenda sa akin - pero pramise, ayaw ko talaga. Lalo na nung inorient sa akin yung magiging trabaho ko - yay, parang ang bigat talaga, wag nalang. Ahaha. Tamad? Oo, matagal na akong tamad, di naman uber, pero parang naramdaman ko na hindi ko kakayaning pagsabayin yung mga subjects ko sa 3rd year, yun at yung part-time job ko. Mamamatay ata ako nun. Ahaha.

Pero in fairness, talagang professional at mababait yung mga panel. Pero sana wag nila akong piliin. Sabi nila, they prefer a male vp, kasi nga naman puro na sila babae dun, dalawa lang yung lalaki - kaya NAWA- hala? :O

-Natanggal na si Josef Elizalde - the former Infatuation. Ahaha. Sana si Nicole nalang, ang landi niya kasi. Totoo naman di ba? Akala ko pa naman talagang konserbatibo siya, punong-puno pala ng kalandian. Ahaha.

-Hindi pa ako inaantok. Pero may lakad pa ako bukas. At enrollment na sa 13. Mukhang sa 13 pa ng gabi ako makakatulog ng mahimbing.

Pero babay na. Kailangan lang talagang makapagupdate. :)


"HA??"

 MOOD:

"Hay, kapagod."

Pagkatapos ng mahigit isang taon, eto, magtataype nanaman ako sa LJ na ito. Pero ginagawa ko ito for Multiply purposes. Para naman magkaroon ng 2008 entry yung Blog part; nakakahiya, puro 2006 pa ata yung inimport ko dun. Okay, okay. Magkukuwneto muna ako.

Pupunta ako ng school bukas initially dahil sa kakapalan ng mukha. Totoo. Open daw kasi ang posisyon na JPIA Junior Vice President at nairekumenda ako ni Princess Sarah. Eh ayun, kunwari (kunwari talaga) go na go ako, kaya ayun, pinapapapunta ako sa school bukas for the screening - na interview. Kaya kahit wala pa talaga akong mga sagot sa mga posibleng itanong nila sa akin bukas, papasok ako para sa dagdag baon-HALA?

Nagkataon din, na release na ng results ng Special Qualifying Examination ng mga 1st year at 2nd year students ng BSA bukas. Isa itong life-changing event - totoo, and i mean it. Kapag hindi ka pumasa, bababa ka na ng 5th floor, (o aakyat ng 6th kung gusto mo) o baka lumipat ka na ng ibang building, o ibang school.

Talagang kapitag-pitagan - yun nga lang, di kami nakagown/tuxedo nung kumuha kami ng exam at walang red carpet na sumalubong samin papasok at palabas - ang suot namin eh kung hindi yung mga 'lucky' t-shirts/blouse/polo namin na pakiramdam namin ay magdadala ng suwerte, eh simple lang - yung iba nga, parang kakagising lang ang suot. (di naman hitsura siguro-nawa.)

Hindi lahat ng batang BSA kumukuha nito - yung mga sumablay lang. (Take note, di ko ginamit ang mga depressing na salitang 'bobo', 'mangmang', 'walang natutunan' at 'batugan'.) Siguro, puwede narin yung 'walang masyadong naalala nung Departmentals'. Lahat ng batang BSA sa PUP ay magagaling. Totoo. Kaya, tama, sumablay lang-yung iba, kaunti nga lang eh. (sumablay pa)

May Dos Policy ang PUPCoA sa una at ikalawang taon ng BSA. Ibig sabihin, dapat lahat ng major subjects (Accounting, IT, Math - College Algebra, Math of Investment at General Statistics, English at Law-ay 2.0 ang grade floor. (whatever) basta dos dapat ang pinakamababa mong puwedeng maging grade.

Mahirap yun in our case, dahil, basta. Okay, hindi ganun kagenerous ang mga professor ng PUP sa grade- i mean, yung tipong basta pumasok ka lang may grade ka na, hindi. Kailangan mong mageffort (ang hirap kaya nun-HALA?) para makakuha ng let's say, 2.0-o di ba? Eh yun na nga yung pasang-awa eh, pano kung talagang pahirapan pa?

Eh ayun, medyo sumablay (dahil .25 nalang sana) sa IT nung 1st sem, kaya kinailangan kong kumuha. Pero sa totoo lang, napagisip-isip ko, na deserve ko yun dahil pramise, talagang sa 1 - 10 na rating sa effort ko sa subject na yung eh, mga 3 lang ata ako. Totoo. Pero masakit padin sa Ego ko kasi kung inayos ko lang sana eh di sana, ang SAYA ng bakasyon ko - 101%.

Pagkatapos magdrama, sigurado naman akong papasa ako at ang aking mga kaklase. TOTOO. kaya nga, parang excited na ako magbukas, dahil makikita ko na ang pangalan ko sa mga pumasa-naiimagine ko na ang kasiyahan na mararamdaman ko - para sa akin at sa mga kaibigan at kaklase kong pumasa din!

Sige, sige, masakit na ang likod ko sa totoo lang. Bukas nalang ulit, hopefully, for the good news confirmation.

YAY!


"I <3 Sengoku!"

Hey, there! In case you know how to read and you're currently reading this pathetic blog, just wanna say, "Hi there, baby! I want to let you know that I'm still alive, full and working! (like a brand-new iDog!) But honestly, I still don't know where Laziness will take me these coming days, so adios for now!"

--End--

*tootootootootoot* 
(yung tunog kapag busy yung kabilang line na tinatawagan mo--either wala siya, sinasadyang niyang hindi sagutin, nanggaling pa siya sa Mars at hindi na niya nahabol ang isang daang ring, nag-iinternet, o nakalimutan na niya kung paano gumagana ang telepono.)

MOOD:

"Bigyan mo nga ako ng gagawin.."

LOCATION:

English's currently drowning me and making my nose bleed like so batshit mad. All I can remember was that I've eaten burgers with lots of cabbage, carrots and pickles hours ago and then there was Grammar Police.

I'm supposed to post an entry few days ago, but because of Slumber, my official live-in partner, I ignored my journal and read the others'. *squee*

Lots of HPOotP updates this past week made me shitty all over. Everything went virtuous except the kissing scene. Oh well, can't do anything about Katie Leung's lucky veneration but I can promise that I'll slit her throat when we meet.

I'm also enraptured for I love Thursdays. At least I look forward a day every week. My EN111 Professor, Ms. (soon to be Mrs.) Paula (Po-la) Arevalo saved us from complete hell invasion. She's composed, educated and a Brobdingnagian. *wee*

DBZ's on hiatus--I can't believe GMA replaced the series with old movies from the 1880's. Really. Majin Buu Saga's almost over but the station's unforgivable. 
: Damn their kidneys. May they never pee again.

My sisters just took the QCSHS first screening exam few hours ago and Sir Sanghel, my former Filipino II teacher, was their proctor. (He will always be remembered for his line, "Gagawa tayo ng bonfire tapos susunugin natin yung Calalay.")

I'm moving myself to write for a contest in our official university publication for extra cash. The topic's a bit harsh for my capabilities, but because there's such thing as Nigas Kugon in my personality disorder, I'll have to write.

I cannot say More! at the moment. I'll have a formal entry very soon because it's siesta time for me again.

Goodbye, Krabby Paties!


-"HHr!"